θηλασμος

Η διάρκεια του θηλασμού και το μετέπειτα βάρος του παιδιού είναι ανάλογα αναφέρουν αυστραλοί ερευνητές.
Ο μητρικός θηλασμός έχει αποδειχθεί σε πολλές μελέτες παρατήρησης ότι δρα προστατευτικά ενάντια στο υπέρβαρο και την παχυσαρκία κατά την μετέπειτα ζωή. Μια νέα έρευνα από την Αυστραλία χρησιμοποίησε ένα εθνικό δείγμα παιδιών και εφήβων στην Αυστραλία για να ερευνήσει την σχέση ανάμεσα στην διάρκεια θηλασμού και στην κατάσταση βάρους.

Η έρευνα έγινε ως τμήμα της Αυστραλιανής Εθνικής Μελέτης Παιδικής Διατροφής και Σωματικής Δραστηριότητας του 2007. Περιελάμβανε 2066 αγόρια και κορίτσια ηλικίας δημοτικού και γυμνασίου, από 9 έως 16 ετών, αντιπροσωπευτικό από όλη την Αυστραλία.

Βρέθηκε ότι, σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν είχαν θηλάσει καθόλου, η ομάδα παιδιών και εφήβων που είχαν θηλάσει για τουλάχιστον 6 μήνες είχαν σημαντικά μικρότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαρα – σχεδόν στο μισό – και σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα – τις μισές. Η πιθανότητα υπολογίσθηκε στατιστικά αφού αποκλείστηκαν άλλοι παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα της έρευνας, όπως χαρακτηριστικά της μητέρας (ηλικία, εκπαίδευση, εθνικότητα) και χαρακτηριστικά του παιδιού (όπως ηλικία, φύλο, μέση διατροφική πρόσληψη ενέργειας, επίπεδο σωματικής δραστηριότητας, διάρκεια ύπνου, ώρες μπροστά σε υπολογιστή ή τηλεόραση κλπ).

Οι Αυστραλοί ερευνητές συμπεραίνουν ότι 6 ή περισσότεροι μήνες μητρικού θηλασμού έχουν προστατευτική επίδραση ενάντια στο υπέρβαρο και την παχυσαρκία κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Συμπεραίνουν ακόμα ότι η έρευνά τους έρχεται να προσθέσει περαιτέρω αποδείξεις για τις μακροπρόθεσμες ευεργετικές επιδράσεις του μητρικού θηλασμού και επιπρόσθετη τεκμηρίωση για την συνέχιση της υποστήριξης και της προώθησης του μητρικού θηλασμού για παραπάνω από έξι μήνες.

Τοξόπλασμα στην εγκυμοσύνη

ΑΙΤΙΑ:
Οφείλεται σε ένα παράσιτο το σπορόζωο Toxoplasma gondi που ανήκει στα πρωτόζωα.

ΤΡΟΠΟΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ:
Οι γάτες αποβάλουν τις ωοκύστεις με το τοξόπλασμα στα κόπρανά τους, έτσι υπάρχει στο τρίχωμα και το στόμα της μολυσμένης γάτας και μολύνονται οι άνθρωποι. Το παράσιτο μεταδίδεται επίσης όταν καταναλωθεί ωμό ή μισοψημένο μολυσμένο κρέας. Στις διάφορες δημοσιευμένες μελέτες η πιθανότητα μόλυνσης της εγκύου διαφέρει και εξαρτάται από υγιεινοδιαιτητικές συνήθειες, τρόπο ζωής, κοινωνικοοικονομική κατάσταση, συγκατοίκηση με μολυσμένες γάτες κ.λ.π.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ:
Όταν η γυναίκα έχει προσβληθεί από τοξοπλάσμωση πριν μείνει έγκυος θεωρείται ότι ο κίνδυνος αναμόλυνσης στη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι μικρότερη λόγω άμυνας και μειωμένης βαρύτητας της μολύνσεως. Η πιθανότητα πρωτομόλυνσης στην εγκυμοσύνη είναι κάτω από 0.6 %. και ενοχοποιείται για αύξηση του ποσοστού παλινδρομήσεων και αποβολών. Ένα στα 2000 έμβρυα μπορεί να προσβληθεί από τοξόπλασμα στις περιπτώσεις πρωτομόλυνσης της εγκύου. Η πιθανότητα μόλυνσης του εμβρύου αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία της εγκυμοσύνης. Στο μεγαλύτερο ποσοστό προσβάλλεται ο πλακούντας και εκεί σταματάει η λοίμωξη χωρίς να προχωρήσει σε μόλυνση του εμβρύου, το οποίο κινδυνεύει να μολυνθεί κυρίως κατά την διάρκεια του τοκετού.


ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ:
Μόνον οι εργαστηριακές εξετάσεις για ανίχνευση των ανοσοσφαιρινών IgM, IgA και IgG μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε αν έχει μολυνθεί η γυναίκα και σε ποια φάση της μόλυνσης είναι.

IgM: H ανίχνευση της ειδικής για τοξόπλασμα IgM ανοσοσφαιρίνης και τα επίπεδα μεταβολών της επιβεβαιώνουν την πρόσφατη μόλυνση από την νόσο, η οποία μπορεί να παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

IgA: H ανίχνευση των αντιτοξοπλασματικών αντισωμάτων IgΑ στον ορό του αίματος της μητέρας είναι ενδεικτικό στοιχείο ότι η λοίμωξη είναι πρόσφατη και υπάρχει αυξημένη πιθανότητα εγκατάστασης του παρασίτου στο έντερο.

Τα IgA αντισώματα ανιχνεύονται στην πρόσφατη λοίμωξη και εξαφανίζονται πριν από τα IgM, η ανίχνευσή τους δεν ξεπερνά τους εννέα μήνες ενώ στην χρόνια φάση της τοξοπλάσμωσης δεν ανιχνεύονται Όταν υποπτευόμαστε ενδομήτρια λοίμωξη, μπορούμε να ανιχνεύσουμε την IgA στο αμνιακό υγρό.

IgG: H ανίχνευση των αντιτοξοπλασματικών αντισωμάτων IgG στον ορό του αίματος της μητέρας είναι ενδεικτικό στοιχείο ότι έχει παλαιά λοίμωξη η γυναίκα. Τίτλοι πάνω από 1:500 είναι χαρακτηριστικό προσφάτου ενεργού λοιμώξεως.


ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ:
Συνήθως η μόλυνση είναι ασυμπτωματική ή παρουσιάζει σημεία κόπωσης, μυϊκούς πόνους και διόγκωση λεμφαδένων.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΝΕΟΓΝΟ:
Το πιθανότερο σύμπτωμα στην συγγενή τοξοπλάσμωση είναι η χοριοαμφιβληστροειδίτιδα. Το νεογνό σε μικρότερη πιθανότητα μπορεί να παρουσιάσει ηπατοσπληνομεγαλία, νευρολογικά προβλήματα με ενδοκρανιακές ασβεστώσεις, υδροκεφαλία, μικροκεφαλία καταρράκτη, μικροφθαλμία, οπτική ατροφία, άλλη ομάδα νεογνών μπορεί να παρουσιάσει υπολειπόμενη ανάπτυξη ίκτερο, αναιμία, λεμφαδενίτιδα, πυρετό ή υποθερμία, σπασμούς, εμέτους, διάρροια και πνευμονία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:
Όταν οι μετρήσεις στο αίμα είναι θετικές πριν από την εγκυμοσύνη, ακόμα και αν η λοίμωξη έγινε λίγο πριν την σύλληψη, δεν χρειάζεται θεραπεία.

Η σπιραμυκίμη θεωρείται το φάρμακο εκλογής σε δόση 3 gr την ημέρα. Συχνά μπορεί να συμπληρωθεί η αγωγή με πυριμεθαμίνη ή σουλφαδιαζίνη οι οποίες χρησιμοποιούνται και μόνες τους. Στις ΗΠΑ η θεραπεία εκλογής είναι ο συνδυασμός πυριμεθαμίνης με ή χωρίς σουλφαδιαζίνη. Στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης το φάρμακο εκλογής είναι η πυριμεθαμίνη. Η πυριμεθαμίνη είναι ανταγωνιστής τους φυλικού οξέος και ενοχοποιείται για τερατογένεση στο έμβρυο, αυτό μας υποχρεώνει να καλύψουμε την ασθενή με παράλληλη λήψη φυλικού οξέος. Μετά το μέσον και προς το τέλος της εγκυμοσύνης το φάρμακο εκλογής είναι η σουλφαδιαζίνη που παρουσιάζει όμως σαν επιπλοκή πυρηνικό ίκτερο.

Οι στατιστικές μελέτες της αποτελεσματικότητας των θεραπευτικών σχημάτων παρουσιάζονται στην βιβλιογραφία αντικρουόμενες.

Πρέπει να επισημάνουμε στον παιδίατρο-νεογνολόγο την λοίμωξη της μητέρας από τοξόπλασμα για να προγραμματίσει την εργαστηριακή διερεύνηση του νεογνού και να του χορηγήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Τι να κάνετε για να μην «λαδώνουν» εύκολα τα μαλλιά σας!

Αν έχετε λεπτή και λιπαρή τρίχα σίγουρα το μεγαλύτερο πρόβλημα  σας είναι ότι τα μαλλιά σας δείχνουν «λαδωμένα» και βαριά ακόμη και αν έχετε λουστεί το περασμένο βράδυ. Το συχνό λούσιμο ταλαιπωρεί τόσο εσάς όσο και τα μαλλιά σας. Εμείς  βρήκαμε τα συνήθη  λάθη που κάνετε  και αυξάνουν την λιπαρότητα των μαλλιών σας!

Μάθετε ποια είναι αυτά και προσοχή  για να μην τα ξανακάνετε!

Λιπαρά μαλλιά σημαίνει καθημερινό λούσιμοΟι περισσότερες γυναίκες πιστεύουν ότι με το να λούζονται κάθε μέρα θα κάνουν τα μαλλιά τους να μη λαδώνουν. Το καθημερινό λούσιμο είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν όσες έχουν λιπαρά μαλλιά. Η επιδερμίδα της κεφαλής παράγει έλαια για να αναπληρώσει εκείνα που χάθηκαν στο πλύσιμο, οπότε αν λούζεστε κάθε μέρα, το δέρμα σας αυξάνει περισσότερο την παραγωγή των φυσικών ελαίων και θα χειροτερεύετε την κατάσταση.

Προσοχή με την ποσότητα της μαλακτικής κρέμαςΤο ότι έχετε λιπαρά μαλλιά δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε και μαλακτική κρέμα.  Το θέμα είναι όμως να ξέρετε πώς να την  εφαρμόσετε.  Προσπαθήστε να απλώνετε τη μαλακτική κρέμα  ή τη μάσκα σας μόνο στις άκρες και όχι στη ρίζα. Βάζοντας κάποιο προϊόν ενυδάτωσης  σε μεγάλη ποσότητα έχει πολλές πιθανότητες να πάει και στη ρίζα των μαλλιών σας. Το μόνο που θα καταφέρετε έτσι είναι να φράξετε τους πόρους και να αυξήσετε τη λιπαρότητα.
Μη πιάνετε συνέχεια τα μαλλιά σαςΕίναι αλήθεια και φυσιολογικό πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας και ειδικά σε στιγμές αδυναμίας να πιάνετε τα μαλλιά σας. Αυτό που δεν ξέρετε όμως είναι ότι όσο πιο πολύ τα αγγίζετε, τόσο περισσότερο ενεργοποιείτε την παραγωγή ελαίων από την επιδερμίδα.